تبليغاتX
بوگ

نه به آبی هادل خواهم بست,نه به دریا,دوربایدشد,دور
اشتباه من این بود ،هرجا که رنجیدم،خندیدم...

فکر کردند درد ندارد...سنگین تر زدند ضربه ها را !!!


+ تاريخ دوشنبه چهارم اردیبهشت 1391ساعت 15:41 نويسنده نیلوفر |
تو رفته ای و من افتاده ام!!!

تو از دست.

من از پا...


+ تاريخ یکشنبه سوم اردیبهشت 1391ساعت 13:44 نويسنده نیلوفر |
 

دل واپسی من از نیامدنت نیست

می ترسم در پس این دل دل زدن ها

بیایی و دگر نخواهمت!!!

 

 

+ تاريخ دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391ساعت 10:50 نويسنده نیلوفر |
نشسته ام...

کجا؟

کنارهمان چاهی که تو برایم کندی.

عمق نامردی ات را اندازه می گیرم!!!

 

+ تاريخ یکشنبه بیستم فروردین 1391ساعت 14:47 نويسنده نیلوفر |
آرامم...

مثل مزرعه ای که تمام محصولش را ملخ ها خورده اند!

دیگر نگران داس ها نیستم.

 

+ تاريخ دوشنبه هشتم اسفند 1390ساعت 16:36 نويسنده نیلوفر |
معبودا!

به بزرگی آنچه دادی آگاهم کن

تا کوچکی آنچه ندارم ناآرامم نکند.

 

+ تاريخ یکشنبه سیزدهم آذر 1390ساعت 16:20 نويسنده نیلوفر |



نمي خواهم بميرم، با كه بايد گفت؟
كجا بايد صدا سر داد؟
                در زير كدامين آسمان،
                           روي كدامين كوه؟
كه در ذرات هستي رَه بَرَد توفان اين اندوه
كه از افلاك عالم بگذرد پژواك اين فرياد!
كجا بايد صدا سر داد؟
فضا خاموش و درگاه قضا دور است
زمين كر، آسمان كوراست
نمي خواهم بميرم، با كه بايد گفت؟
اگر زشت و اگر زيبا
اگر دون و اگر والا
من اين دنياي فاني را
هزاران بار از آن دنياي باقي دوست تر دارم.
به دوشم گرچه بارغم توانفرساست
وجودم گرچه  گردآلود سختي هاست
نمي خواهم از اين جا دست بردارم!
تنم در تار و پود عشق انسانهاي خوب نازنين
بسته است.
دلم با صد هزاران رشته، با اين خلق
                           با اين مهر، با اين ماه
                           با اين خاك با اين آب ...
                                              پيوسته است.
مراد از زنده ماندن، امتداد خورد و خوابم نيست
توان ديدن دنياي ره گم كرده در رنج و عذابم نيست
هواي همنشيني با گل و ساز و شرابم نيست.
جهان بيمار و رنجور است.
دو روزي را كه بر بالين اين بيمار بايد زيست
اگر دردي ز جانش برندارم ناجوانمردي است.
نمي خواهم بميرم تا محبت را به انسانها بياموزم
بمانم تا عدالت را برافرازم، بيفروزم
خرد را، مهر را تا جاودان بر تخت بنشانم
به پيش پاي فرداهاي بهتر گل برافشانم
چه فردائي، چه دنيائي!
             جهان سرشار از عشق و گل و موسيقي
و نور است ...
نمي خواهم بميرم، اي خدا!
                            اي آسمان!
                                    اي شب!
نمي خواهم
            نمي خواهم
                         نمي خواهم
                                    مگر زور است؟

"فریدون مشیری"

 

+ تاريخ پنجشنبه دهم آذر 1390ساعت 10:12 نويسنده نیلوفر |
 

وقتی تنها شدی

بدون که خدا همه رو بیرون کرده

تا خودت باشی و خودش!!!

 

+ تاريخ دوشنبه هفتم آذر 1390ساعت 14:58 نويسنده نیلوفر |
 

بیادتان مى آورم تا همیشه بدانید که

 زیباترین منش آدمى ، محبت اوست پس ؛

محبت کنید چه به دوست ، چه به دشمن!

 که دوست را بزرگ کند و دشمن را دوست.

 “کوروش بزرگ”

 

+ تاريخ شنبه بیست و هشتم آبان 1390ساعت 16:8 نويسنده نیلوفر |
 

من همیشه خوشحالم٬می دانید چرا؟

برای اینکه از هیچکس برای چیزی انتظاری ندارم

انتظارات همیشه صدمه زننده هستند...

زندگی کوتاه است

پس به زندگی ات عشق بورز...

خوشحال باش

و لبخند بزن

فقط برای خودت زندگی کن و...

قبل از اینکه صحبت کنی٬گوش کن

قبل از اینکه بنویسی٬ فکر کن

قبل از اینکه خرج کنی٬درآمد داشته باش

قبل از اینکه دعا کنی ٬ببخش

قبل از اینکه صدمه بزنی ٬احساس کن

قبل از تنفر٬عشق بورز

زندگی این است...

احساسش کن٬زندگی کن و لذت ببر!

"ویلیام شکسپیر"

 

+ تاريخ شنبه بیست و هشتم آبان 1390ساعت 14:19 نويسنده نیلوفر |

كدهای زیبای ماوس